Astry jesienne

Astry jesienne to byliny, które potrafią wypełnić ogród kolorem pod koniec sezonu. Do tej grupy należą między innymi astry nowoangielskie i nowobelgijskie. Rosnące tutaj wysokie formy osiągają około półtora metra i tworzą gęsto rozgałęzione kępy, obsypane ogromną liczbą kwiatostanów.

Każdy z tych niewielkich kwiatostanów jest koszyczkiem. Jego środek tworzą drobne kwiaty rurkowate, zwykle żółte, a na zewnątrz znajduje się barwny wieniec. Zależnie od odmiany może mieć odcienie fioletu, różu lub bieli. W licznych koszyczkach owady znajdują nektar i pyłek, przemieszczając się od jednego do następnego.

Jesienne kwitnienie ma dla zapylaczy duże znaczenie, ponieważ wiele innych roślin zakończyło już sezon. Na naszych astrach można wtedy obserwować mnóstwo pszczół. W sprzyjających latach, podczas łagodnych i słonecznych dni, odwiedzają je nawet w listopadzie. To jeden z ostatnich tak ruchliwych przystanków przed nadejściem zimowych chłodów.
Astry najlepiej rosną w słońcu, na ziemi żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej. Podczas suszy potrzebują podlewania. Wysokim kępom czasem przydaje się podparcie, zwłaszcza gdy pędy obciążone licznymi kwiatami rozchylają się po deszczu. Warto pozostawić między roślinami przestrzeń, aby powietrze mogło swobodnie przepływać.
Rozrośnięte kępy można co kilka lat dzielić wiosną, aby je odmłodzić. Spójrzmy na jedną pszczołę i przez chwilę śledźmy jej drogę. Każdy koszyczek oferuje wiele drobnych kwiatów, dlatego nawet krótka wizyta na tej rabacie obejmuje liczne przystanki i zmiany kierunku.