Bonica

Bonica jest różą, która tworzy wiele kwiatów na jednym, rozgałęzionym krzewie. Zwykle dorasta do około metra wysokości, a jej sylwetka pozostaje szeroka i dość swobodna. Odmiana pochodzi z hodowli Meilland i została wprowadzona w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym drugim roku. Stąd spotykany w jej nazwie dopisek: osiemdziesiąt dwa.

Kwiaty mają jasnoróżową barwę i delikatny zapach. Nie są bardzo duże, ale rozwijają się w licznych skupieniach. Na tle ciemnozielonych liści tworzą miękkie, jasne plamy. Warto przyjrzeć się jednemu kwiatostanowi, w którym obok rozwiniętych kwiatów pozostają jeszcze pąki czekające na otwarcie.

Bonica powtarza kwitnienie przez lato i jesień. Jeżeli pozostawi się część ostatnich kwiatów, krzew może później ozdobić się czerwonymi owocami. Wygląd rośliny zmienia się więc wraz z sezonem: po delikatnym różu płatków przychodzi pora na wyraźniejsze, drobne czerwone akcenty.

Najlepsze warunki zapewnia jej słońce lub lekki półcień oraz ziemia żyzna, umiarkowanie wilgotna i przepuszczalna. Podczas dłuższej suszy krzew warto podlać, kierując wodę na ziemię u podstawy krzewu. Bonica dobrze wygląda w grupie, w swobodnym żywopłocie albo wśród bylin, gdzie jej kwiatostany przeplatają się z innymi kształtami kwiatów.

Wiosną usuwa się pędy uszkodzone i odpowiednio skraca pozostałe, dopasowując cięcie do oczekiwanej wielkości krzewu. Młodą roślinę warto przed zimą okopczykować. Spójrzmy na całość z kilku kroków: urok Boniki tworzy suma wielu niewielkich kwiatów, które wspólnie wypełniają przestrzeń kolorem.