Lady of Shalott

Lady of Shalott to angielska róża krzewiasta z hodowli Davida Austina. Tworzy rozłożysty krzew z lekko przewieszającymi się pędami i zwykle dorasta do około metra i dwudziestu pięciu centymetrów. Podobna szerokość sprawia, że potrzebuje miejsca, aby pokazać swój naturalny, swobodny pokrój.

Z pomarańczowoczerwonych pąków rozwijają się pełne, miseczkowate kwiaty. Ich płatki łączą pomarańcz z łososiowym różem, a od spodu mają złotożółte tony. Kwiaty powracają w kolejnych falach. Towarzyszy im herbaciany zapach, w którym hodowca wyróżnia także skojarzenia z jabłkiem, przyprawami i goździkami.

Nazwa nawiązuje do poematu Alfreda Tennysona, opowiadającego o tajemniczej Pani z Shalott. Odmianę wprowadzono w dwa tysiące dziewiątym roku, w dwusetną rocznicę urodzin poety. To jeden z przykładów, jak hodowla róż spotyka się z literaturą i przenosi jej bohaterów do ogrodu.

Róża najlepiej rozwija się w miejscu z dobrym dostępem do słońca, w żyznej, przepuszczalnej ziemi. Podczas suszy potrzebuje podlewania przy korzeniach. Wiosną usuwa się słabe i uszkodzone pędy oraz umiarkowanie skraca pozostałe. Przed zimą podstawę krzewu chroni kopczyk ziemi.

Warto obejrzeć kwiat także od dołu, gdzie wyraźniej pokazuje się złoty spód płatków. Następnie sprawdźmy zapach kwiatu rosnącego blisko ścieżki. Czy pierwsze skojarzenie to herbata, dojrzałe jabłko, czy może ciepła nuta przypraw? Każdy może odnaleźć nieco inny szczegół.