Ścieżka różana

Punkt 8 z 38

Night Owl

Posłuchaj opowieści

Night Owl to róża pnąca o niezwykle ciemnych kwiatach, wyhodowana w Stanach Zjednoczonych przez Toma Carrutha. Jej długie pędy można rozprowadzać przy pergoli, kratownicy albo ogrodzeniu. W sprzyjających warunkach dorastają do około trzech metrów, a niekiedy osiągają większą długość. Wymagają podwiązywania, ponieważ róża samodzielnie nie oplata podpory.

Kwiaty mają barwę ciemnej purpury i czerwonego wina. Są otwarte, z niewielką liczbą płatków, dlatego dobrze widać ich wnętrze. Jaśniejsza strefa u nasady płatków otacza wyraźne, żółte pręciki. Zestawienie ciemnych i jasnych części nadaje pojedynczemu kwiatowi bardzo czytelny rysunek.

Róże rozwijają się w grupach, a krzew powtarza kwitnienie w ciągu sezonu. Towarzyszy im zapach z cytrusowymi i korzennymi nutami. Otwarte kwiaty odwiedzają pszczoły. Warto obserwować je przez chwilę, szczególnie wtedy, gdy owady zatrzymują się przy pręcikach w samym środku kwiatu.

Night Owl potrzebuje słonecznego miejsca i żyznej ziemi, która zachowuje umiarkowaną wilgotność, ale nie jest podmokła. W czasie suszy krzew podlewamy. Zimą zabezpieczamy jego podstawę, a na zimnych, odsłoniętych stanowiskach również pędy na podporze, korzystając z przewiewnej osłony.

Wiosną usuwa się części uszkodzone i nadmiernie zagęszczające krzew. Zdrowe, długie pędy pozostają, tworząc szkielet rośliny; skraca się głównie odgałęzienia boczne. Popatrzmy na kwiaty na różnych wysokościach. Ta róża pozwala śledzić ich ciemną barwę od poziomu rabaty aż po górną część podpory.

Włącz „Moja lokalizacja”, aby zobaczyć się na mapie. Twoja pozycja pozostaje na tym urządzeniu.