Punkt 8 z 38
Night Owl

Posłuchaj opowieści
Night Owl to róża pnąca o niezwykle ciemnych kwiatach, wyhodowana w Stanach Zjednoczonych przez Toma Carrutha. Jej długie pędy można rozprowadzać przy pergoli, kratownicy albo ogrodzeniu. W sprzyjających warunkach dorastają do około trzech metrów, a niekiedy osiągają większą długość. Wymagają podwiązywania, ponieważ róża samodzielnie nie oplata podpory.
Kwiaty mają barwę ciemnej purpury i czerwonego wina. Są otwarte, z niewielką liczbą płatków, dlatego dobrze widać ich wnętrze. Jaśniejsza strefa u nasady płatków otacza wyraźne, żółte pręciki. Zestawienie ciemnych i jasnych części nadaje pojedynczemu kwiatowi bardzo czytelny rysunek.
Róże rozwijają się w grupach, a krzew powtarza kwitnienie w ciągu sezonu. Towarzyszy im zapach z cytrusowymi i korzennymi nutami. Otwarte kwiaty odwiedzają pszczoły. Warto obserwować je przez chwilę, szczególnie wtedy, gdy owady zatrzymują się przy pręcikach w samym środku kwiatu.
Night Owl potrzebuje słonecznego miejsca i żyznej ziemi, która zachowuje umiarkowaną wilgotność, ale nie jest podmokła. W czasie suszy krzew podlewamy. Zimą zabezpieczamy jego podstawę, a na zimnych, odsłoniętych stanowiskach również pędy na podporze, korzystając z przewiewnej osłony.
Wiosną usuwa się części uszkodzone i nadmiernie zagęszczające krzew. Zdrowe, długie pędy pozostają, tworząc szkielet rośliny; skraca się głównie odgałęzienia boczne. Popatrzmy na kwiaty na różnych wysokościach. Ta róża pozwala śledzić ich ciemną barwę od poziomu rabaty aż po górną część podpory.